Tokom opsade Sarajeva, tačnije u septembru i oktobru 1994.godine u ulici Maršala Tita, u centru grada, otvorena je francuska knjižara-galerija pod nazivom Paris-Sarajevo uz pomoć bosansko-hercegovačkog lista Oslobođenje.

Uprkos svoj opasnosti koja je vrebala na svakom koraku u gradu, oko dvije hiljade ljudi je posjetilo pomenutu knjižaru.
Stanovnici su imali na raspolaganju hiljade novih knjiga, kao i filmske uratke Alaina Cavaliera i Chrisa Markera, a istovremeno su bile izložene fotografije Gerarda Rondeaua. Uskoro je knjižara-galerija zatvorena, što se mnogima učinilo nevjerovatnim te je je neophodno bilo ponovo je otvoriti i osigurati njeno stalno djelovanje. Na inicijativu Francisa Bueba, knjižara-galerija je nastavila rad i uskoro je prerasla u Asocijaciju Paris-Sarajevo-Evropa, koju su podržale mnoge osobe medu kojima: Agnes b., François Barre, Jane Birkin, François Chaslin, Alain Cavalier, Zlatko Dizdarević, Antoine Gallimard, Paul Garde, Roman Goupil, Juan Goytisolo, Nikola Kovač, Bernard-Henri Lévy, Florance Malraux, Chris Marker, François Maspero, Edgar Morin, Claude-Eric Poiroux, Jean & Olivier Rolin, Nathalie de Saint-Phalle, Maren Sell, Jorge Semprun, Alain Souchon, Olivier Todd i fondacija Hachette.
Cilj asocijacije,za vrijeme rata, bio je da omogući stanovnicima Sarajeva da održi vezu sa svijetom kroz kulturne manifestacije poput sesija čitanja, filmova, kolokvija, koncerata poptpomognutih bosanskim umjetnicima i intelektualcima.

Pozitivan odaziv stanovnika na pomenuta kulturna dešavanja doveo je do stvaranja kulturnog centra u centru staroga grada.
Nastao u ratu kao čin vjere, otpora u kojem se sve činilo izgubljenim, kulturni centar, nazvan Andre Malraux je prvi takve vrste koji je otvoren u Bosni i Hercegovini prije potpisivanja Dejtonskog sporazuma. Centar se nalazi preko puta pijace Markale, mjestu koji nosi biljeg ratnog stradanja. Za frankofone u Sarajevu kao i za sve one koji su vjerovali u pomoć Francuske, Centar Andre Malraux predstavlja most medu dvije zemlje te obnovu kulutrnog života u Sarajevu i Bosni Hercegovini.

Period tranzicije započet Dejtonskim sporazumom je naročito kritičan u tom smislu što ne daje nikakvu mogućnost nastavka života. Isto tako je kritična što zaborav prijeti gradu koji je izmrcvaren tokom četiri godine opsade, i baš zbog toga je gradu jedan takav centar dobro došao.